website bouwen website ontwerp Baron1889
Voorschows
Bouw
Baron Fotos
Baron Muziek
Baron Videos

Facebook
Twitter
Youtube
Home
WWW Geschiedenis
Links
Mail
Actueel
Park
Attractie's
Marerijk
Anderrijk
Reizenrijk
Ruigrijk
Horeca
Souvenirs
Geschiedenis
Entertianment
Theater
Pinokkio de Musical
Overnachten
Efteling Hotel
Hotel Faciliteiten
Hotelprijzen
Kamers en Suites
Efteling Bosrijk
Bosrijk Faciliteiten
Bosrijk Prijzenlijst
Boshuysen
Dorpshysen
Bosrijk Appartementen
Efteling Golfpark
Golfpark Faciliteiten
Golfpark Prijzenlijst
Golfpark Openingstijden
Golfpark Arrangementen
Informatie
Efteling Openingstijden
Entreeprijzen
Abonnementen
Multimedia
Efteling Achtergronden
Efteling Avatars
Efteling Muziek
Extra's
Efteling Cd's
Efteling Sprookjes Cd's
Musicals en Shows Cd's
Efteling Dvd's
Sprookjes Verhalen
Grondleggers
Pardoes

Een echt verhaal over hoogmoed, hebzucht en liefde.

Het was 1893 en zoals gewoonlijk zaten er verschillende reizigers aan de bar van de herberg. Maar er was d'r een die opviel die anders was dan de rest hij zat terug getrokken in een hoek.


Jochem: Is dat u wereld kaart.

Man: Jaja

Jochem: Ben u op al die plekken geweest?


De man in de hoek van de herberg had de hele wereld gezien had alle wereld wonderen aanschouwd. Maar nu had hij maar twee dagen om de boot naar Zuid-Amerika te halen, want daar wacht zijn geliefde. Hij was ten einden raad twee dagen waren veel te weinig om de boot te bereiken.


Jochem:Maar als u over de sompige heiden en door de het hoge woud gaat, dan red u het wel.


En nog voor dat hij dit had uitgesproken viel het stil in de herberg.


Doortje: Jochem waarom zou je ooit iemand over de sompige heiden sturen

Jochem: Doortje ik weet de weg

Doortje: NEE, er dwalen daar geesten rond die je langzaam naar beneden sleuren door de grond, zodat ze niet meer alleen zijn. Witte wieven die d'r alles aan doen om hun heiden te beschermen.

Man: lacht


De reiziger geloofde haar niet, hij overtuigde de jongen hem de weg te wijzen, maar doortjes woorden bleven hangen.

Donker wolken verzamelde boven de grot die men de heksenpult noemde ter wel de twee over de heiden trokken. Een harde wind stak op toen ze voor de grot stonden en waarschuwde hen om te keren, de jongen durfde niet verder maar de reiziger had iets gezien waardoor hij koste wat koste naar binnen wilde.


eigenlijk is die reiziger nooit meer terug gekomen.


Doortje: Wie is dat?

Baron: Nieuwsgierig jongen? Baron Hooghmoed is de naam, ik ga hier een goudmijn bouwen.

Jochem: Een goudmijn?


Binnen paar weken stond de de hele sompige heide op ze kop, er werd steeds verder de grond in gegraven de mijn werd steeds verder en dieper uitgebouwd. Maar zo makkelijk ging dat niet. Er gebeurde steeds vreemder zaken in de mijn. Op een dag kropen er hondenren spinnen door de mijn van allerlei formaten en sommige zeiden dat er bloed uit de muren stroomde tijdens het graven, en er werd een skelet gevonden in een van de gangen. En die mist! die eeuwige mist.


Mijnwerkers: Geest! De dood de dood is daar binnen.


De baron was onverbiddelijk, hij moest en zou het goud delven en snel.

En binnen elke maanden had de baron een hele goudmijn uit gegraven.


Baron: Voor jullie en onder jullie voeten is een geweldig complex gebouwd met een prachtige schachttoren die van mijlen ver te zien is. Een toren die tot schitterend goud en rijkdom leid. De toren die iedereen zal kennen als Baron 1898.

Ook ik ken de spook verhalen en daarom zou ik als eerste af te dalen naar beneden. Jochem durf je mee dit keer?


Het was hem de reiziger van al die jaren geleden, maar de blik in zijn ogen was veranderd.


Jochem: Dacht dat u in Amerika was, om de liefde van u leven terug te vinden?

Baron: Die was me al vergeten.

Nee goud daar heb je iets aan, daar kun je op bouwen.

Jochem: Ik zou liever de wereld willen zien.

Baron, Baron

Baron: Wat!

Jochem: De mist


Die ooit gezegd heeft dat geesten niet bestaan, ze dwalen rond daar beneden in de mijn hun schelen stemmen die schallen door de legen gangen. Witte Wieven, Witte Wieven die in de mijn waken en hun goud beschermen tegen elke prijs. Met een luid gebulder stortte de gangen in. En al het licht werd door de gangen weg geblazen EN!!!


Doortje: Jochem!

Baron: Gaat het.

Jochem: Ja, hoe komen we hier weg?

Baron: Je bent gewond.


Van een groot deel van de mijn was ingestort, en wij lagen daar vast onder de grond we konden niet meer terug.

Zonder Doortje was er geen uitgang geweest, zij heeft ons gered van de wieven van het goud.


Doortje: Jochem ik dacht dat je.

Baron: Deze plek leiden me naar me eerste goud.


Er was een ding wat ik zeker wist ik wilde daar weg, ik moest de wereld gaan zien voor dat het te laat was.

Verhaal/Thema

Voorschows

Bouw

Foto's

Muziek

Video's

Selecteer uw taal:

Meer WonderWereldWeb:

©WonderWereldWeb